Op dinsdag 3 september overleed Karel Schipper, 84 jaar oud. Met zijn echtgenote woonde hij aan de Hoevelakenseboslaan. Ze kregen drie dochters toevertrouwd.

 
Karel werd geboren in Oud-Beijerland en studeerde diergeneeskunde in Utrecht. Vlak na zijn afstuderen trad hij in het huwelijk. Alle drie de dochters werden geboren in het huis in het bos. Al jong leerde hij hen en later ook hun kinderen om te helpen, zowel bij zijn werk als dierenarts als bij het werk in de tuin en met de dieren.

Karel hield van discussies en speelde daarin graag de rol van advocaat van de duivel.

Over zijn gevoelens sprak hij liever niet; zijn manier was om in daden te laten zien wat hij voor je voelde. Hij was eigenzinnig en eigenwijs, graag op zichzelf en in de natuur, en zijn hele leven lang een kwajongen die met praktische grappen sjeu in het leven bracht. Hij hield niet van spreken in het openbaar, maar was op de achtergrond een steunpilaar voor veel mensen en gul in het ondersteunen van goede doelen.

  

Karel vond zichzelf niet spiritueel, maar was achter de schermen altijd betrokken bij de Eshofgemeente. Een integere man met een groot rechtvaardigheidsgevoel; een waaghals; trots op de oogst uit zijn moestuin; zachtaardig voor de mensen om zich heen, nabij en verder weg. Gek op zijn kinderen en kleinkinderen, op wie hij zijn grote liefde voor de natuur overdroeg.

 

De laatste jaren van zijn leven had hij regelmatig met ziekte te maken. Een kaaktumor veroorzaakte een lange weg van operaties en revalidatie. Praten bleef sindsdien moeilijk. Gordelroos en een hersenbloeding maakten het ouder worden moeizaam.
Op maandag 9 september namen we in de Eshof afscheid van deze bijzondere man. Daarna is Karel begraven op de algemene begraafplaats.
Aan zijn vrouw en de dochters en hun partners en aan de kleinkinderen wensen we van harte troostrijke herinneringen toe. Dat Karel in alles waarin hij in stilte en bescheidenheid groot was, aanwezig mag blijven in hun leven.