Diensten

zondag 25 oktober 10:00 uur
ds.Jan de Vries, Eemnes
Collecten: Nijkerks Diaconaal Beraad en Pastoraat
locatie:

Belangrijk (tik aan)

Predikant -->  Weblog
Kerkenraad
Beheer kerkgebouw
Kerkelijk bureau
 
Meditatieve momenten en zo meer
14-10-27 foto weblog 1-klein

Wat komt er zoal langs, in het werk van een predikant?
In dit weblog wil ik daar iets over schrijven. Mijn streven is om (tenminste) elke week een stukje toe te voegen. Dat kan gaan over een gebeurtenis zoals een activiteit van vorming en toerusting, een kerkdienst, een ontmoeting ; maar het kan ook een gedachte zijn, of een citaat dat me aanspreekt. Als ik er een afbeelding of een foto bij heb, zal ik die erbij zetten.

Ik wens iedereen veel leesplezier

Wil je reageren? Stuur een mail naar predikant@pgdeeshof.nl  of bel mij op 033 258 0631.

 
 
 
 
 
Vrijdag 4 december -Doop in de Eshof-
2015 03 01 doop in de EshofHet is alsof mijn verwondering over nieuw leven in de loop van de jaren alleen maar groter wordt. Komende zondag worden er drie kinderen gedoopt. Gisterenavond hadden we met de ouders een doopgesprek. Dankbaarheid voor het nieuwe leven nam een grote plaats in. En ook de verwondering. Wat is het een wonder om een kind te krijgen. Wat een wonder als het gezond is. Wat een cadeau als ik ouder mag worden.
En ik weet natuurlijk wel: er worden op deze wereld voortdurend kinderen geboren. Elke seconde een nieuwe baby. Dat is de biologische werkelijkheid.
Daarnaast is er de existentiële werkelijkheid. De werkelijkheid die je ziet met ogen van de ziel. Je ziet dat ene kind dat jou is toevertrouwd. Hoe het beweegt, hoe alles erop en eraan 'werkt'. Je ziet het wonder van het leven. En je sluit het in je hart, voorgoed.
We spreken zondag die dankbaarheid uit tegenover God, die in alles en allen aanwezig is. En zingen ook, op verzoek van een van de doopouders, "wat de toekomst brengen moge". Een lied dat Jacqueline van der Waals dichtte toen ze wist had dat ze ongeneeslijk ziek was. Ze was toen 42 jaar. Ze was een gevoelige vrouw, die aan de ene kant genoot van de schoonheid van het leven en aan de andere kant in haar gedichten een grote weemoed en droefheid vanwege de vergankelijkheid laat horen. Toen ze ziek werd moest ze tot de aanvaarding komen dat het kwaad, het leed, het verdriet, onuitwisbaar in de schepping aanwezig zijn. Toen vond ze het troostgevende inzicht waarnaar ze in haar gedichten altijd op zoek was: "wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand."
Het lied kan moed geven. Omdat je met de geboorte van je kind naast dankbaarheid en verwondering ook voelt hoe vergankelijk het leven is. En hoe kwetsbaar je zelf bent geworden, nu je een kind kreeg toevertrouwd.