Diensten

zondag 08 december 10:00 uur
dr. Meindert Dijkstra, Ede
Collecten: Voedselbank en Eredienst
locatie:

Belangrijk (tik aan)

Predikant -->  Weblog
Kerkenraad
Beheer kerkgebouw
Kerkelijk bureau
 
Meditatieve momenten en zo meer
14-10-27 foto weblog 1-klein

Wat komt er zoal langs, in het werk van een predikant?
In dit weblog wil ik daar iets over schrijven. Mijn streven is om (tenminste) elke week een stukje toe te voegen. Dat kan gaan over een gebeurtenis zoals een activiteit van vorming en toerusting, een kerkdienst, een ontmoeting ; maar het kan ook een gedachte zijn, of een citaat dat me aanspreekt. Als ik er een afbeelding of een foto bij heb, zal ik die erbij zetten.

Ik wens iedereen veel leesplezier

Wil je reageren? Stuur een mail naar predikant@pgdeeshof.nl  of bel mij op 033 258 0631.

 
 
 
 
 
Donderdag 10 oktober - in memoriam Bert van Renselaar

1 2019 11 Bert van RenselaarOp donderdag 10 oktober overleed Krijn Lambertus van Renselaar. Hij is 63 jaar oud geworden.

Bert was de vijfde in een gezin van acht: hij had één broer en zes zussen. Hij was nog jong toen hij Truus Berculo ontmoette met wie hij in 1980 trouwde. Ze kregen drie kinderen: Robert-Jan, Alice en Niels. Robert-Jan en Anja kregen twee kinderen, Esmée en Seppe. Alice en Corné werden de ouders van Isa. En Niels en Janny van Max.

Een groot deel van zijn leven werkte Bert als vrachtwagenchauffeur en was hij gedurende de week van huis. Op zondag was hij thuis en kookte hij. ‘Hij was de man die op zondag het vlees sneed’, zei Alice. Bert beaamde dat. Als hij het over mocht doen, zou hij meer vrije tijd nemen, zei hij. Hij drukte het zijn kinderen op het hart. Zelf had hij graag meer willen reizen, maar doordat hij problemen met zijn longen kreeg, zat reizen er steeds minder in.

 

Het laatste jaar van zijn leven stond in het teken van afscheid nemen. Bert was ernstig benauwd, een benauwdheid die alleen maar toenam en hij kon steeds minder. Toch bleef hij hoop houden: ‘misschien ga ik morgen wel een ritje met de scootmobiel maken’, zei hij als het mooi weer was.

Soms zag hij het wel eens somber in. Vooral ’s nachts. Hij maakte zich zorgen om Truus die hij achter moest laten en was verdrietig om de kleinkinderen die hij niet zou zien opgroeien. Maar de dood zelf boezemde hem geen angst in. ‘Misschien zie ik mijn moeder wel weer,’ zei hij, ‘en tegelijk geloof ik daar niet in.’

In het gezin werd over alles gesproken in het bijzijn van Bert. Hij wilde meedenken over de uitvaart en hoe het daarna zou zijn. Niet om over zijn graf heen te regeren, maar omdat hij wilde doen wat in zijn vermogen lag om te zorgen dat Truus en de kinderen verder zouden kunnen zonder hem.

Ook over de muziek bij de uitvaart dacht Bert mee. ‘I will always love you’ van Whitney Houston was zijn boodschap en zegen voor Truus. ‘Geef mij nu je angst’ van André Hazes was het lied van hen samen, dat hij graag werkelijkheid wilde laten worden: ‘geef mij nu de nacht, ik geef je de morgen terug’. En bij de uitvaart van zijn ouders had Helmut Lotti geklonken met ‘Oh Lord’. Een lied over het leven en de vragen die het oproept. Een gebed tot God. Bert voelde zich niet zo religieus, maar dit lied raakte hem.

Op donderdag 17 oktober nemen we afscheid van hem in een kerkdienst in de Eshof.
Aan Truus en aan de kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen wensen we van harte de kracht toe die nodig is om het uit te houden met de leegte die is ontstaan.